Geen categorie

Met opgeheven hoofd de boeken in

Gadverdamme. Na een ruim voldoende voor de oefentoets – die niet meetelde – een onvoldoende voor de eerste deeltoets. Op  twee tiende punt. Dat is even een bittere pil. Als iets mijn stemming kan beïnvloeden is het wel het idee dat ik gefaald heb.

Stop. Even met je docent praten. Even naar buiten. Even lopen. Mute. Even je kin omhoog duwen en de situatie rationaal aanschouwen en bekijken zoals het is. Tot de conclusie komen dat een onvoldoende juist heel veel kan opleveren in de volgende opdracht. Dat door achteruit gaan nog maar een optie overblijft: Vooruit. Play.

Vooralsnog wil ik geen belofte met mezelf aangaan. Ik wil mijn boek maken met de overtuiging zoals ik denk dat deze goed is. Ik wil een boek maken dat gaat over een prettige ervaring voor Londen in iedereen.
De doelgroep is dan ook een student die alle juweeltjes in de Britse musea wil bewonderen, maar ook ’s avonds een goede sushibar kan waarderen of van een sprankelende cocktail kan genieten. Dat is nu de focus.

De realiteit is echter dat Londen langzaam maar zeker als diamanten juweel uit zijn voegen gaat springen: De stad is om te wonen en te werken onbetaalbaar. Zo blijkt uit onderzoek. Echter stelt de Britse samenleving 1 prioriteit voorop: Kunst. In tegenstelling tot de ontoegankelijkheid van luxe winkels zoals Harrods, de prachtige peperdure panden in Kensington, gooien de Britten ramen en deuren open van musea zodat ieder die dat wil kunst kan bekijken. Kunst ter waarde van miljoenen ponden/euro’s/dollars. Onschatbare waarde. Net zoals de stad. Maar dat onderdeel van Londen’s rijke geschiedenis is een briljant die voor iedereen tastbaar is. Zoals kunst in eerste instantie ook bedoelt heeft.

Het gevolg van de superrijken wordt ondervonden door de jongste in de stad: Engeland lijdt aan Obesitas. Een op de 4 vrouwen in Engeland lijdt aan obesitas. Goed eten verschuift zich langzaam maar zeker naar een groep die juist aan het afnemen is. Inmiddels kun je in Engeland voor 3 euro je helemaal scheel vreten aan producten met zo’n 3000 calorieen (http://www.volkskrant.nl/buitenland/duizend-calorieen-kosten-in-engeland-een-dikke-drie-euro~a3764542/).

Ondanks de grote hoeveelheid aandacht en focus op kunst, moet Londen dus wat aan zijn imago doen als het gaat om gezondheid. Als je high-class kunst gratis kan bewonderen, dan wil je zo’n ervaring toch niet kapot maken door de eerste beste whopper? Ik ging op zoek naar een goed alternatief. Betaalbare, gezonde en verantwoorde happen voor relatief betaalbare prijzen. Good food & good art. Dat is de strekking van mijn boek. Een gids om na het kijken van gratis kunst, een paar pounds (meer) neer te tellen voor een goede hap.

Ik heb – zie PDF –  een plattegrond gemaakt met 3 gebieden in Londen met daarop alle gratis musea. Daarover wil ik een transparante laag aanbrengen met al het eten. In de daaropvolgende pagina’s benadruk ik de highlights van de gebieden; op het gebied van eten & kunst. Southwark/ Soho/ Kensington a lá carte. Tast toe.

Daarnaast wil ik wel de spot drijven met het contrast tussen beiden. Daarom wil ik van de kunst ook ‘eten’  maken. Zo heb ik al als voorbeeld de “Sunflower spread”  van Van Gogh gemaakt. Dit zijn dan de “voordeelpakkers” van de plaatselijke supermarkt; Tesco.

Het anti-boek heeft ook al bepaalde vorm gekregen, maar daar wil ik een volgende blog aan wijden. Eerst met opgeheven hoofd dit boek in duiken. Bon appetit.

IMG_4090 IMG_4094K

kaart480-360 goed

Advertenties
Standaard
Geen categorie

Deadlines & Modeltekenen

Daar gingen we weer; het uitstallen van je eindwerk en met knarsende tanden het lokaal verlaten. Op van de zenuwen krioelen de eerstejaars Illustratie studenten door de gangen van het gebouw op Blaak. Bloed doorlopen ogen, monden – van het gapen – meer open dan dicht, hoofden verdwenen onder hoodies en het besef dat dit de eerste officiële toets is. Want die 100 werken maken, dat deden we gewoon maar even erbij. This is the real deal.

Willem de Kooning is geen Academie die vervolgens een kopje thee voor je zet en een koel washandje op je voorhoofd legt; nee. De volgende deadline is al in het zicht, dus hoogtijd om de broodnodige uitleg hierover te krijgen Hoe druk je een boekje. De eerste tip? “De afmeting 18 bij 24 is eigenlijk heel onhandig. Waarschijnlijk zal de drukker niet blij met je zijn, en de portemonnee ook niet.” Hoppata, in your face hoor!

Goed, rond een uurtje of 10 besloot de helft af te taaien en de andere helft wilde nog wel de college drawing station volgen. In een bloedheet lokaal van 1 tot 4 op je benen staan om 30 vellen vol te knallen met silhouetten van een naakt dameslichaam. Willem de Kooning is in principe een soort  mentale sportschool.

Onderweg voel ik me dan ook compleet afgemat. Maar wel voldaan. ‘S avonds heb ik een aantal mensen te eten en die bekijken vol bewondering mijn schetsen, mijn items voor deeltoets 1, en mijn eerste pagina’s voor het boek. Eigenlijk ben ik best goed op weg. Zolang je maar niet van die machine afstapt.. Maar nu eerst even een rondje hardlopen!

 

Tekeningen:

IMG_3909

IMG_3910

Standaard
Geen categorie

Beschouwing: Illustration for Everyone

Schermafbeelding 2014-10-02 om 21.50.55

De maand september was me er eentje. Voor het eerst werd ik letterlijk in de kleurrijke wereld der illustratie gegooid. In 30 dagen zag ik het materiaal van de meest uiteenlopende bekende illustratoren – nationaal en internationaal – maar mocht ik ook zelf een grondslag leggen voor mijn eigen werk. En eerlijk is eerlijk, inspiratie te over.

Als kind uit de jaren 90 zijn de eerste boeken die je leest voorzien van illustraties. In de jaren 50  viert de illustratiekunst hoogtijdagen, door middel van kinderboeken maar ook mode-illustraties. Jip en Janneke (Fiep Westendorp) doen in 1952 hun intrede, en vormen een bepalende factor voor de leesboeken die kinderen de komende generaties zullen lezen. Maar naast Nederland wordt ook in de rest van de wereld steeds meer waardering opgebracht voor eenvoudige illustraties zoals Olifantje Babaar (Jean de Brunhoff) en The Cat in the Hat (Dr. Seuss). De prints van deze illustratoren zijn inmiddels niet meer weg te denken van de boekenplanken in de kinderkamer.

Maar de functie van illustraties veranderen: Het kind is niet meer de enige die een vrolijke tekening weet te waarderen; vanaf de jaren tachtig negentig wordt er – naast fotografie en film – steeds meer een emotie weergegeven en begrepen in analoge illustraties. De scheidingslijn tussen cartoons, mode en fotografie vervagen, wat betekend dat boekillustraties zich niet meer beperken tot informatief en ernstig. Er mag zelfs om gelachen worden, of – evenals bij autonome kunst – op verschillende manieren geïnterpreteerd worden. Illustratoren vinden hun weg op album-hoezen, films, muurkunst, commercials enzovoort. Woorden zijn zelfs niet meer nodig. De illustratie wint het van de tekst. Iets wat in Poe tot Pooh wordt tegengesproken*: hier dient volgens Steve Heller als „louter versiering ter ondersteuning van de tekst”.

Persoonlijk vind ik MTV World Design Studios een goed voorbeeld. In feite worden illustraties visueel en kenbaar gemaakt in korte filmpjes tussen de reguliere programma’s van MTV door. Een exemplaar wat mij altijd opviel was die van het Zeitguised Studio*, die door middel van animatie en illustratie video’s maken. Deze video’s zijn een streling voor het oog; maar dankzij MTV dus ook toegankelijk voor de jeugd gemaakt. In slechts een minuutje wordt je programma tijdens de commercials gesierd met een short video, waar jonge animators en illustrators de kans krijgen om hun werk te tonen. Op deze manier wordt hun werk bereikbaar voor een veel grotere groep mensen, van verschillende nationaliteiten.

In principe volgen zij hiermee de gedachtengang op van (bijvoorbeeld) Fiep Westendorp: een kort moment voor jongeren om de realiteit te ontvluchten door middel van beelden. Een ideologie die ook doordringt tot de illustratie van de Willem de Kooning Academie: verleden week toonde Simon werk van Illustratie Alumni, waarin wordt benadrukt dat hedendaagse illustraties voor zowel kinderen, de jeugd en volwassenen worden gemaakt. Een voorbeeld van een van deze succesvolle afgestudeerde illustratoren is Clemens den Exter. Zijn werk wist zelfs Amerika te bereiken*; hier blijkt weer dat internationaal illustratoren elkaar tegenwoordig weten te bereiken, evenals bij MTV World Design Studios.

Bronnenlijst:
Bron 1: „De kloof tussen hoge kunst en illustratie (met inbegrip van cartoons en reclame) werd vrijwel onoverbrugbaar, of ‘zo diep als zwart en wit’, zoals de Amerikaan Steve Heller in zijn introductie bij Illustration now! schreef. De illustratie werd gedegradeerd tot louter versiering ter ondersteuning van de tekst.” („Van Poe tot Pooh”, Saskia de Bodt, 2010, p. 10)
Bron 2: *http://www.zeitguised.com/61786/515304/portfolio/mtv-sweetheart, december 2009.
Bron 3: *http://dutchcultureusa.com/blog/1383/the-wolf-of-wall-street-poster-by-clemens-den-exter-has-gone-viral, 14 februari 2004.

Standaard
Geen categorie

Boek & antiboek: Inspiratie I

LONDON MAP_RUNNING FOR CRAYONS

 

Voor het boek maak ik voor een aantal pagina’s een soort landkaartje met alle culturele bezienswaardigheden, per disctrict van London. Hier geef ik aan hoeveel je betaald (of juist niet) voor elk musea etc. V&A Museum heeft ook in het boekje die wordt gegeven bij binnengang, waarin ook een plattegrond van alle andere bezienswaardigheden in de buurt staan vermeld. Dit bovenstaande exemplaar is gemaakt door Running for Crayons. (http://www.runningforcrayons.co.uk/)

 

 

Standaard